Ilość ciepła potrzebna do podgrzania, pod ciśnieniem 1 atmosfery, 1 g czystej chemicznie wody o 1° od temperatury 14,5 do 15,5°C.
Obecnie zastąpiona dżulem.
1 kandela jest to światłość jest to światłość, jaka ma w danym kierunku źródło emitujące monochromatyczne promieniowanie o częstości 540∙ 1012 Hz i mające w tym kierunku wydajność energetyczną 1/683 W/Sr
typowe zastosowania
I = prąd włączenia
Ic = prąd wyłączenia
Ie = prąd roboczy
prąd
przemienny
AC-1
obciążenia
nieindukcyjne lub o małej indukcyjności, piece oporowe
AC-2
silniki pierścieniowe:
rozruch, wyłączenie
AC-3
silniki klatkowe:
rozruch, wyłączenie podczas biegu1)
AC-4
silniki klatkowe:
rozruch, hamowanie przeciwprądowe, nawrót, impulsowanie
AC-5A
włączanie lamp wyładowczych
AC-5B
włączanie lamp żarowych
AC-6A
włączanie
transformatorów
AC-6B
włączanie baterii
kondensatorów
AC-7A
obciążenia o małej
indukcyjności w gospodarstwie domowym i podobnych zastosowaniach.
Domowe ob. silnikowe
AC-7B
obciążenia
silnikowe w urządzeniach domowego użytku
AC-8A
włączanie
hermetycznych silników chłodziarek
AC-8B
włączanie
hermetycznych silników chłodziarek sprężarkowych o samoczynnym
kasowaniu wyzwalaczy nadprądowych2)
prąd stały
DC-1
obciążenia
nieindukcyjne lub o małej indukcyjności, piece oporowe
DC-3
silniki bocznikowe:
rozruch, hamowanie przeciwprądowe, nawrót, impulsowanie, hamowanie
oporowe
DC-5
silniki szeregowe:
rozruch, hamowanie przeciwprądowe, nawrót, impulsowanie, hamowanie
oporowe
DC-6
włączenie oświetlenia
żarowego
1) przyrządy kat. AC-3 mogą być użyte do
sporadycznego i ograniczonego w czasie, impulsowania lub hamowania przeciwprądem.
Liczba takich użyć nie może przekraczać 5 w minucie
lub 10 na 10 minut.
2) przy hermetycznych sprężarkach chłodziarkowych,
sprężarka i silnik są umieszczone we wspólnej hermetycznej obudowie bez
zewnętrnego wału lub uszczelnienia wału, a silnik
jest zasilany czynnikiem chłodzącym.
kilobajt , jednostka miary najczęściej używana przy omawianiu pojemności pamięci komputera albo pojemności dysków pamięciowych. Równa 210 /2do potęgi 10/ (albo 1024) bajtów.
1 kelwin jest to jednostka temperatury termodynamicznej równa 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody.
Uwagi: u podstaw kelwina leży wcześniejsza jednostka, czyli °C. Różnica temperatur w kelwinach i w °C jest taka sama. 100K to różnica temperatur między punktem zamarzania i wrzenia wody pod ciśnieniem normalnym. Jednak wraz z rozwojem wiedzy o naturze zjawisk cieplnych okazało się, że lepiej jest związać definicję jednostki temperatury z temperaturą zera bezwzględnego (czyli -273,15°C) i z temperaturą punktu potrójnego wody. Punkt potrójny wody jest bardzo stabilnym punktem temperaturowym, a zero bezwzględne, jest to temperatura w której zanikają ruchy cieplne cząsteczek i atomów.
1 kilogram jest masą międzynarodowego wzorca kilograma
Uwagi: pierwotnie kilogram był określany jako masa 1 litra wody. Ale woda to dosyć skomplikowana substancja (może mieć różny skład izotopowy atomów, zanieczyszczenia, nawet coś w rodzaju struktury krystalicznej), więc trudno byłoby utrzymać stabilność takiej jednostki. Nic dziwnego, że później definicję zmieniono. Starano się jednak zachować zgodność między stara, a nową jednostką. Dlatego w przybliżeniu dalej można uważać, że 1kg jest masą 1l (chłodnej) wody
Lampa kineskopowa, lampa próżniowa przetwarzająca impulsy elektryczne w obraz. Składa się z podgrzewanej katody, układu przyspieszającego elektrony, układu odchylającego (zawierającego układ odchylania pionowego oraz poziomego) i ekranu pokrytego luminoforem (w kineskopie barwnym trzema luminoforami).
W niektórych konstrukcjach przed luminoforem znajduje się tzw. maska. Elektrony bombardując luminofor pobudzają go do świecenia. Dzięki bezwładności optycznej oka obraz składający się z linii i odnawiany 25 lub 30 razy na sekundę daje wrażenie obrazu ciągłego.
Komora, która chroni przed zewnętrznymi zaburzeniami elektromagnetycznymi i umożliwia dokonywanie dokładnych pomiarów. Posiada pełną osłonę z materiału przewodzącego i jest szczelna dla fal elektromagnetycznych, tzn. fale i prądy elektryczne krążą po osłonie, ale nie mogą przez nią przenikać. Natomiast, jeżeli nadajnik znajduje się wewnątrz klatki Faradaya, nie pozwala ona falom elektromagnetycznym wydostać się na zewnątrz, co pozwala uniknąć interferencji.
jest to architektura systemu komputerowego, która umożliwia korzystanie z serwerów baz danych lub aplikacji. Zadaniem serwera jest przechowywanie danych, przyjmowanie zgłoszeń i świadczenie usług na rzecz klientów, którzy zgłaszają się do serwera z konkretnymi zapytaniami i oczekują odpowiedzi. Zasadniczą zaletą tej architektury jest to, że przez sieć przesyłane są tylko odpowiedzi na konkretne pytania, a nie całe pliki lub aplikacje. Nowoczesne regulatory przemysłowe bardzo często pracują w systemach sieciowych o takiej architekturze.
Format pośredni programu napisanego w jednym z języków wysokiego poziomu, przeznaczony do wykonania nie bezpośrednio przez mikroprocesor, ale przez interpreter działający w pewnym "sztucznym" środowisku (tzw. maszynie wirtualnej). Odmienność systemów operacyjnych wymusza stosowanie oddzielnych kompilatorów dla każdego z nich. Zamiast jednak kompilować kod źródłowy programu w C czy C++ każdorazowo dla każdej platformy, wystarczy raz tylko przetworzyć go do postaci binarnego kodu bajtowego a następnie uruchamiać na każdej maszynie wyposażonej w odpowiednią maszynę wirtualną. Z kodem bajtowym najczęściej spotkać się można w przypadku programów Javy przeznaczonych do wykonywania w środowisku wirtualnej maszyny Javy. Jest on wówczas zapisywany w pliku z rozszerzeniem .class i stanowi podstawę wykonania programu przez interpreter Javy. Kod bajtowy może być także tłumaczony bezpośrednio na instrukcje języka maszynowego odpowiedniego procesora przez kompilator JIT (Just-In-Time Compiler).
[łac.], enkoder, urządzenie lub układ elektr. do kodowania informacji. W technice cyfrowej kombinacyjny układ logiczny (cyfrowy), zamieniający cyfrowy kod wejściowy (kod „1 z n”) na cyfrowy kod wyjściowy (zwykle dowolny inny kod dwójkowy). W telemetrii część urządzenia do pomiaru przemieszczeń (liniowych i kątowych), zamieniająca wielkość określającą położenie (np. wałka) na jego cyfrową reprezentację, za pomocą tarcz lub listew kodowych; także część urządzenia telekomunik. — dalekopisu, służąca do kodowania -rejestrowania i szyfrowania (tzw. szyfrator). Obecnie kodery (układy log.) są wytwarzane gł. technologią półprzewodnikową w postaci układów scalonych. Struktura logiczna kodera zależy od rodzaju stosowanego kodu.
to system bezstratnej kompresji danych używający do zapisywania symboli ułamkowej liczby bitów. Podstawowa idea jest taka: wiadomość skompresowana to liczba z przedziału od 0 do 1, czyli binarnie 0.0(0) do 0.1(1), gdzie każdy kolejny bit oznacza jedną cyfrę binarną po przecinku. Przedział początkowy to właśnie 0.0(0) do 0.1(1). W każdym kroku wybieramy jakąś część tego przedziału. Dla przypadku najprostszego (który jednak niczego nam nie skompresuje) - dwa symbole 0 i 1 odpowiadają połowie przedziału każdy. Suma przedziałów musi dać 1, a przedziały te powinny być proporcjonalne do prawdopodobieństwa wystąpienia symbolu. Jeśli wszystkie prawdopodobieństwa są równe 2-N, kodowanie arytmetyczne jest równoważne z kodowaniem Huffmana.Długość wiadomości potrzebna do zakodowania za pomocą kodowania arytmetycznego jest niewiele większa od entropii danego modelu. Oczywiście wybór odpowiedniego modelu zmienia tu wynik o rząd wielkości.
Algorytm Huffmana (ang. Huffman coding) to jeden z najprostszych, jednak niezbyt efektywnych systemów bezstratnej kompresji danych. Praktycznie nie używa się go samodzielnie, jednak często używa się go jako ostatniego etapu w różnych systemach kompresji, zarówno bezstratnej jak i stratnej. Algorytm Huffmana to system przypisywania skończonemu zbiorowi symboli, o z góry znanych prawdopodobieństwach, kodów o zmiennej liczbie bitów. Później symbole te są zastępowane odpowiednimi bitami na wyjściu. Symbole te to najczęściej po prostu bajty, choć nie ma żadnych przeszkód żeby było nimi coś innego.
W sieciach komputerowych: sytuacja, gdy dwa węzły usiłują wysłać pakiet przez łącze w tym samym czasie. Ramki danych podczas "zderzenia" w urządzeniu odbiorczym ulegają wówczas zniszczeniu. Duże obciążenie sieci może powodować powstawanie wiele kolizji, co nie pozostaje bez wpływu na jej wydajność – dlatego liczba komputerów w danej sieci lokalnej jest ograniczona. Istnieją specjalne mechanizmy służące do wykrywania kolizji (CD - collision detection), np. stosowana w sieciach Ethernet metoda dostępu CSMA/CD. Najczęściej po wystąpieniu kolizji komputery zaprzestają nadawania na losowo wybrany okres czasu.
Pomieszczenie, którego ściany i sufit pokryte są materiałami, pochłaniającymi fale elektromagnetyczne i eliminującymi ich rozprzestrzenianie. Służy zwłaszcza do przeprowadzania pomiarów anten (promieniowanie, pasmo przenoszenia) i zaburzeń elektromagnetycznych urządzeń elektrycznych i elektronicznych. Pomiary te niezbędne są do potwierdzenia zgodności urządzeń z wymogami norm CE.
Komora ta pozwala dokonywać pomiaru anten lub elektromagnetycznych zaburzeń urządzeń elektrycznych i elektronicznych. Mieszadło pozwala uzyskać pole statystycznie jednorodne i generować bardzo silne pola.
Kompatybilność elektromagnetyczna - zdolność danego urządzenia elektrycznego lub elektronicznego do poprawnej pracy w określonym środowisku elektromagnetycznym i nie emitowanie zaburzeń nie tolerowanych przez inne urządzenia pracujące w tym środowisku. Termin "zaburzenie elektromagnetyczne" oznacza przyczynę, czyli zjawisko elektromagnetyczne, które może powodować "zakłócenie", czyli degradację pracy urządzenia.
normy dotyczące zagadnienia:
EN 55022 "Limits and methods measurement of radio disturbance characteristics of information technology equipment",
PN-EN 55022 "Kompatybilność elektromagnetyczna. Dopuszczalne poziomy i metody pomiaru zakłóceń radioelektrycznych wytwarzanych przez urządzenia informatyczne (CISPR 22: 1993)"
IEC 1000-4-3 (IEC 801-3) "Electromagnetic compatibility (EMC) - Part 4: Testing and measurement techniques Section 3: Radiated, radio - frequency, electromagnetic field immunity test".
IEC 1000-4-4 (IEC 801-4) "Electromagnetic compatibility (EMC) - Part 4: Testing and measurement techniques Section 4: Electrical fast transient/burst immunity test".
IEC 1000-4-5 "Electromagnetic compatibility (EMC) - Part 4: Testing and measurement techniques Section 5: Surge immunity test".
IEC 1000-4-6 "Electromagnetic compatibility (EMC) - Part 4: Testing and measurement techniques Section 6: Immunity to conducted disturbances, induced by radio-frequency fields"
IEC 1000-4-11 "Electromagnetic compatibility (EMC) - Part 4: Testing and measurement techniques Section 11: Voltage dips, short interruptions and voltage variations immunity test"
ENV 50204 "Radiated electromagnetic field from digital radio telephones - immunity test"
PN-IEC 801-4 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń do pomiaru i sterowania procesami przemysłowymi. Wymagania dotyczące serii szybkich elektrycznych zakłóceń impulsowych".
program zamieniający kod źródłowy jakiegoś programu na kod w języku maszynowym; dopiero w takiej postaci dany program może być uruchamiany na komputerze; wszystkie programy znajdujące się w naszym komputerze, po napisaniu przez programistę były kompilowane do postaci kodu maszynowego.
Komputer w najszerszym tego słowa znaczeniu to maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego. Komputer od tradycyjnego kalkulatora odróżnia zdolność wykonywania wielokrotnie, automatycznie powtarzanych obliczeń, wg algorytmicznego wzorca zwanego programem, gdy tymczasem kalkulator może wykonywać tylko pojedyncze działania. Jakkolwiek istnieją mechaniczne urządzenia liczące, które potrafią realizować całkiem złożone programy, zazwyczaj nie zalicza się ich do komputerów. Warto jednak pamiętać, że prawzorem komputera była maszyna Turinga, którą można by wykonać w całości z części mechanicznych, a pierwsze urządzenia ułatwiające obliczenia były znane w starożytności np. Abakus z 440 p.n.e..
Właściwie, wszystkie współczesne komputery to maszyny elektroniczne. Próby budowania komputerów optycznych (wykorzystujących przełączniki optyczne), optoelektronicznych (kombinowane z elementów optycznych i elektronicznych), biologicznych (wykorzystujące wypreparowane komórki nerwowe) oraz molekularnych (wykorzystujące jako bramki logiczne pojedyncze cząsteczki) są wciąż w powijakach i do ich praktycznego zastosowania jest wciąż długa droga. Każdy komputer, zgodnie z definicją Johanna von Neumanna, składa się z trzech podstawowych elementów:
procesora - czyli układu, który faktycznie wykonuje wszystkie konieczne obliczenia pamięci operacyjnej - czyli układu, który przechowuje program oraz bieżące wyniki obliczeń procesora i stale, na bieżąco wymienia dane z procesorem urządzeń wejścia/wyjścia - które służą komunikacji komputera z otoczeniem Procesor i pamięć operacyjna są czasami nazywane też jednostką obliczeniową, która odróżnia się od wszelkich urządzeń peryferyjnych i nazywa komputerem właściwym
Współcześnie komputery dzieli się na:
komputery osobiste - o rozmiarach umożliwiających ich umieszczenie na biurku, używane zazwyczaj przez pojedyncze osoby komputery mainframe - często o dużych rozmiarach, których zastosowaniem jest wykonywanie bardzo czasochłonnych obliczeń, pełnienie roli serwerów itp. Podział ten powoli się jednak zaciera, gdyż z jednej strony komputery typu mainframe ulegają miniaturyzacji, a komputery osobiste osiągają moce obliczeniowe zbliżone do dawnych superkomputerów.
metoda tworzenia dedykowanego kanału komunikacyjnego pomiędzy dwoma lokalizacjami, poprzez jeden lub więcej węzeł przełączający. Dane są przesyłane ciągłym strumieniem, ze stałą szybkościa transmisji danych, ze stałym opóźnieniem ograniczonym do czasu propagacji. Dedykowana ścieżka pozostaje aż do zakończenia komunikacji . Z komutacji obwodów korzystają sieci ATM (Asynchronous Transfer Mode), analogowa linia telefoniczna, ISDN, T1.
Przykładowo tradycyjna usługa komunikacyjna stosowana w odniesieniu do central telefonicznych z komutowaniem linii telefonicznych (obwodów, kanałów): w systemach komutowaniem łączy cały trakt komunikacyjny jest zajęty przez cały czas trwania sesji wyłącznie przez jedno połączenie, czyli dwóch abonentów sieci, połączonych z lokalną centralą telefoniczną parą przewodów ze skrętki miedzianej. W obrębie obszaru lokalnego łączenia dokonuje centrala lokalna. Jeśli łączeni są abonenci z dwóch różnych obszarów, łącze biegnie przez centralę pośrednią.
Systemy telekomunikacyjne z komutowaniem łączy są obecnie zastępowane przełączaniem pakietów (komutacją pakietów).
ilustracje do komutacji łączy oraz komutacji pakietów: http://www.robomatic.pl/?id=enchaslo&idh=223
Komutacja pakietów, Przełączanie pakietów (packet switching) - technika transmisji maksymalizująca wykorzystanie dostępnej infrastruktury transportowej. W systemach z przełączaniem pakietów łącze komunikacyjne jest zajmowane częściowo (w czasie i przestrzeni), co pozwala na korzystanie z tego samego traktu komunikacyjnego przez wielu użytkowników systemu jednocześnie. Każdy pakiet (ramka) może być transmitowany do miejsca przenzaczenia inną ścieżką, pakiety nie muszą być odbierane w kolejności nadawania. Sieci korzystające z komutacji pakietów to np. ethernet, 100VG-ANYLAN, FDDI, Frame relay, X.25
Dawniej kolektor, elektr. część maszyny elektr. osadzona na wale maszyny; składa się z wielu odizolowanych od siebie wycinków miedzianych — po których ślizgają się szczotki elektr. — rozłożonych równomiernie wzdłuż obwodu komutatora i połączonych z poszczególnymi zezwojami; odgrywa rolę mech. prostownika, prostującego wzbudzoną w maszynie siłę elektromotoryczną — w wypadku maszyn prądu stałego, lub przetwornika częstotliwości umożliwiającego współpracę obwodu stojana, w którym płynie prąd o stałej częstotliwości, z obwodem wirnika, którego prąd ma zmienną częstotliwość — w wypadku maszyn prądu przemiennego.
każda maszyna elektr. zaopatrzona w komutator; w węższym znaczeniu — maszyna prądu przemiennego, której komutator odgrywa rolę mech. przetwornika częstotliwości. Rozróżnia się 3 zasadnicze grupy maszyn komutatorowych prądu przemiennego: 1) maszyny komutatorowe trójfazowe bocznikowe — silniki tego typu są zasilane od strony stojana lub, częściej, wirnika, który ma 2 uzwojenia (jedno, zasilane z sieci, jest połączone z pierścieniami ślizgowymi, drugie — z komutatorem); 2) maszyny komutatorowe trójfazowe szeregowe — uzwojenia stojana i wirnika są połączone szeregowo; silniki komutatorowe trójfazowe działają na zasadzie silników indukcyjnych; są stosowane w niektórych napędach elektr. (przemysł włók., papierniczy, trakcja elektr.) oraz jako silniki małej mocy w różnych urządzeniach codziennego użytku; 3) maszyny komutatorowe jednofazowe — najpopularniejszy jest jednofazowy silnik komutatorowy o charakterystyce roboczej zbliżonej do charakterystyki szeregowego silnika prądu stałego (odpowiednio wykonany może pracować zarówno przy zasilaniu napięciem przemiennym, jak i stałym — tzw. silnik uniwersalny); do tej grupy należą silniki repulsyjne, których szczotki (1 lub 2 pary) są zwarte, a z sieci jest zasilane tylko uzwojenie wzbudzenia; maszyny komutatorowe stosuje się do regulacji silników indukcyjnych — komutatorowy przesuwnik fazowy i komutatorowa przetwornica częstotliwości.
Kondensator jest urządzeniem elektrycznym magazynującym ładunek elektryczny
Kondensator dla prądu stałego stanowi zaporę dla prądu przemiennego natomiast reprezentuje reaktancję(odpowiednik rezystancji dla prądu przemiennego),której wartość zależy od pojemności kondensatora C i częstotliwości napięcia przemiennego wywołującego w nim przepływ prądu.Podstawową jednostką dot. Kondensatora jest jeden Farad[F]-jednostka pojemności kondensatora.
Gdzie stosowane są kondensatory?
Kondensatory mają zastosowanie w:
-odcinanie napięć stałych w obwodzie
-przepuszczanie napięć przemiennych
-pomiar czasu,stosując rozładowanie kondensatora
-budowie obwodów oscylacyjnych z cewką
-budowanie filtrów dla określonych częstotliwości
Budowa kondensatorów
Kondensatory są zbudowane z okładzin przedzielonych dielektrykiem.
W kondensatorach elektrolitycznych(kondensatorach o dużej pojemności)okładziny zostają zwijane wraz z dielektrykiem w celu ograniczenia ich gabarytów,tworzone są wtedy kondensatory cylindryczne.Pojemność tego kondensatora zależy od:
-powierzchni okładzin(im większa tym większa pojemność)
-odległości okładzin(im większa odległość tym mniejsza pojemność)
-stałej dielektrycznej E(im większa tym większa pojemność)
E powietrza-1 E papieru-2 E gumy-3 E szkła-7 E tlenku tantalu-27
Kondensatory o dużej pojemności to kondensatory elektrolityczne(pojemność powyżej 1 nano F).Do ich produkcji stosuje się substancji o dużej stałej dielektrycznej.Cechą kondensatorów elektrolitycznych jest ich biegunowość.Mają one oznaczony biegun dodatni i ujemny.
Wielkość fiz. charakteryzująca przewodnictwo elektr. ciał; co do wartości równa odwrotności wartości oporu elektrycznego. Przewodność elektryczna czynna (konduktancja) G, przewodnika w obwodzie stałego prądu elektr. zależy gł. od jego geometrii i materiału, z którego jest zrobiony; przewodność elektryczna przewodnika o stałym przekroju S i długości d wyraża się wzorem G = σ S/d, gdzie σ -przewodność elektryczna właściwa (konduktywność) charakteryzująca rodzaj materiału przewodnika. Przy przepływie przez przewodnik prądu sinusoidalnie zmiennego wprowadza się pojęcie przewodność elektryczna pozornej (admitancji), będącej wielkością zespoloną, której moduł jest równy , gdzie B - przewodność elektryczna bierna (susceptancja). Jednostką przewodności elektrycznej jest simens.
Kryterium jakości regulacji (ang. performance index)
optymalnego modułu - kryterium to jest przeznaczone dla układów regulacji, od których wymaga się małego czasu regulacji i niewielkiego przeregulowania. W kryterium tym optymalizacji podlega moduł transmitancji układu zamkniętego, którego zalecany przebieg powinien być monotonicznie malejący;
stabilności aperiodycznej - jest to kryterium oparte na odpowiednim doborze mianownika transmitancji układu zamkniętego. Optymalne wartości parametrów zależą jedynie od struktury danego układu liniowego (a nie zależą od kształtu i miejsca oddziaływania zakłócenia);
Elektronika Praktyczna nr 08/2010, w numerze:
- „E-Field”. Pojemnościowy panel dotykowy - Karta przekaźników z interfejsem Ethernet - Sterownik bipolarnego silnika krokowego - Host USB Vinculum II - Technologie wyświetlania trójwymiarowego - i nie tylko
