Zakres proporcjonalności up określa się jako odwrotność wpółczynnika wzmocnienia regulatora. Inaczej - zakres proporcjonalności up równa się uchybowi regulacji e wyrażonemu w procentach, który powoduje wygenerowanie 100% wartości sygnału sterującego (wyjściowego) u.
Ilustruje to rysunek:
Żarówka, elektryczne, temperaturowe źródło światła, w którym ciałem świecącym jest rozżarzony na skutek prze-pływu prądu, zazwyczaj do temperatury ok. 2500-3000 K drut z trudno topliwego materiału (pierwotnie grafit, obecnie wolfram) umieszczony w bańce szklanej. Żarówki mniejszej mocy wykonywane są zazwyczaj jako próżniowe, większej mocy jako gazowane - wypełnionej mieszaniną gazów szlachetnych (np. argon z 10-procentową domieszką azotu lub krypton). Widmo światła emitowanego przez żarówkę jest ciągłe, a maksimum natężenia przesunięte w stronę czerwieni względem światła słonecznego. Sprawność żarówki wynosi ok. 4%. Skuteczność świetlna w zależności od mocy i napięcia zasilania wynosi ok. 8 – 18 lm/W. Trwałość typowych żarówek wynosi ok. 1000 godzin. Po upływie 1000 godzin strumień świetlny może się zmniejszyć nawet poniżej 80 %. Wielkość strumienia świetlnego i trwałość żarówki w dużym stopniu zależą od wysokości napięcia zasilającego. Żarówki do zastosowania domowego (gdzie nie są narażone na wstrząsy) posiadają trzonek gwintowy (Edisona – E27), zaś np. samochodowe – trzonek bagnetowy (Swanna). Żarówki produkowane są z trzonkiem gwintowym E10 (tzw. karzełkowe – latarki, rowery, skale radiowe), z trzonkiem E14 (Mignon – pomocnicze oświetlenie domowe, np. lodówki, kuchenki), E27 (Edison – typowe domowe o mocy 15 – 300 W) i E40 (Goliat – dla żarówek o mocy 300 – 2000 W). Trzonki bagnetowe – Swanna - spotyka się najczęściej w wykonaniu trzonka o średnicy 7, 9 i 15 mm. Ponadto istnieje cały szereg żarówek w wykonaniu specjalnym (często bez gwintu lub trzonka bagnetowego) – np. lotnicze, górnicze, choinkowe, telefoniczne, kolejowe itp. Żarówki tzw. głównego szeregu, stosowane do oświetlenia ogólnego produkowane są w wielkościach o poborze mocy 15, 25, 40, 60, 75, 100, 150, 200, 300, 500, 1000, 1500 i 2000 W. Żarówki używane typowo w gospodarstwie domowym to żarówki z klasyczną bańką o gwincie E27 i mocy 25 – 100 W. Takie też żarówki prezentowane są na tej stronie. Pierwsze możliwe do wykorzystania praktycznego żarówki skonstruował Anglik J.W. Swan (1878) i niezależnie od niego Amerykanin T. A. Edison (1879). W dniu 4 września 1882 w jednej z dzielnic Nowego Jorku rozbłysło światło sponad 14 tysięcy żarówek. Przez długie lata żarówka toczyła bój z oświetleniem gazowym. Główną przyczyną wolnego rozpowszechniania oświetlenia elektrycznego był brak elektrowni i stosunkowo nietrwałe żarniki żarówek. W pierwszych żarówkach, jeszcze w trakcie eksperymentów, stosowano zwęgloną bawełnę, później zwęglone włókna japońskiego bambusu, następnie grafit. Dopiero zastosowanie przez Niemca Auera von Welsbacha żarnika zbudowanego z osmu dało zwycięstwo żarówce nad oświetleniem gazowym. Później osm zastąpiono tantalem, zaś drut wolframowy jako żarnik pierwszy zastosował Rosjanin A.N. Łodygin w 1890 roku. Tak powstała żarówka w niewiele zmienionej formie stosowana do dziś.
zarządzanie sprzętem i jego konfiguracją, oprogramowaniem i jego aktualizacją, kontami użytkowników w środowisku systemu rozproszonego. Musi zapewnić synchronizację zmian dokonywanych w poszczególnych systemach niezależnych oraz zapewnić współdziałanie mimo różnych systemów operacyjnych, rozwiązań sprzętowych i protokołów. System gromadzi informacje o stanie sieci i tworzy raporty.
urządzenie, służące do dopasowania dostępnego napięcia do wymagań zasilanego urządzenia. Ze względu na sposób zmiany wielkości napięcia wyróżnić można: zasilacze transformatorowe w których elementem dopasowującym jest transformator, zasilacze beztransformatorowe dopasowujące napięcie przy użyciu różnego rodzaju elementów elektronicznych. Ze względu na jakość napięcia wyjściowego wyróżnić można: zasilacze stabilizowane w których napięcie utrzymywane jest na stałym poziomie, niezależnie od fluktuacji prądu, zasilacze niestabilizowane w których napięcie na wyjściu może ulegać zmianie, zależnie od fluktuacji prądu.
zasilanie stałoprądowe w którym dodatkowo podawany jest na uzwojenia fazowe, w momencie zmiany kroku, pojedynczy impuls napięcia znacznie wyższego niż nominalne. Zastosowanie: drukarki igłowe - napęd głowicy.
są wykorzystywane do formalnego określania nieostrych, nieprecyzyjnych lub wieloznacznych pojęć, np. "wysokie drzewo", "piękna kobieta", itd. Zbiory rozmyte zostały wprowadzone po raz pierwszy w 1965 r. przez Zadeha. Mają one swoje źródło w rozwoju teorii sterowania, teorii systemów i tzw. logik wielowartościowych. Zauważono bowiem, że chociaż umysł ludzki jest zdolny do rozumowania w kategoriach przybliżonych, to mimo to jest w stanie przetwarzać dane przybliżone i niejednoznaczne oraz wyznaczać przybliżone rozwiązania, czego nie są w stanie zrobić komputery działające w oparciu o ścisłe reguły.
Zjawisko wewn. emisji polowej, tunelowe przenikanie elektronów z pasma podstawowego do pasma przewodnictwa w dielektryku stałym lub półprzewodniku pod wpływem pola elektr. o dużym natężeniu; powoduje nagły wzrost koncentracji swobodnych nośników ładunku elektr. (elektronów, dziur); wykorzystywane w diodach (stabilizacyjnych); odkryte 1934 przez amer. fizyka C. Zenera.
Skin-efekt, fiz. zjawisko nierównomiernego rozkładu gęstości prądu elektr. w przekroju poprzecznym przewodu, wywołane przez siły elektromotoryczne samoindukcji, powstające przy przepływie prądu zmiennego przez ten przewód; siły te powodują pojawienie się induktancji, której wartość rośnie wraz z częstością i jest największa wewnątrz przewodu. Zjawisko naskórkowości jest więc tym silniejsze, im większa jest częstość zmian prądu elektr. oraz im większy jest promień przekroju przewodu. W przypadku prądów o wielkich częstotliwościach, prąd płynie praktycznie tylko w cienkiej warstwie przypowierzchniowej przewodu. Zjawisko naskórkowości jest przyczyną zmniejszenia tzw. przekroju czynnego przewodu i silnego wzrostu oporu elektr. przewodu wraz ze wzrostem częstości prądu elektrycznego. W celu zmniejszenia niekorzystnych skutków zjawisko naskórkowości w obwodach elektr., w których płyną prądy o wielkiej częstości, stosuje się przewody rurowe zamiast przewodów pełnych bądź przewody srebrzone.
są to składowe wektora stanu, które opisują w każdej chwili stan danego układu, np. dla zbiornika z cieczą, zmienną stanu może być objętość cieczy, w układzie regulacji poziomu cieczy, zmienną stanu może być poziom i szybkość zmian tego poziomu. Wybór zmiennych stanu nie jest jednoznaczny - dla danego układu zmienne stanu mogą być wybrane różnie.
Elektronika Praktyczna nr 08/2010, w numerze:
- „E-Field”. Pojemnościowy panel dotykowy - Karta przekaźników z interfejsem Ethernet - Sterownik bipolarnego silnika krokowego - Host USB Vinculum II - Technologie wyświetlania trójwymiarowego - i nie tylko
